Tag Archives: μουσική

I know the power of words,
I know the tocsin of words.
They are not those that make theater boxes applaud.
Words like that make coffins break out
make them pace with their four oak legs.
It happens they are thrown out,
not printed, not published.
But the word gallops, its saddle girth tightened,
it rings through the ages and trains creep nearer
to lick… poetry’s toil-hardened hands.

Lyrics by Vladimir Mayakovsky

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Keratea Resistance Festival

 

Για περισσότερα πατήστε στην εικόνα.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ο sporos ήτανε δεκάξι

Ο σπόρος ήταν πάντα χαμογελαστός. Πάντα. Σε χαιρετούσε και σου μιλούσε μ’ ένα χαμόγελο. Πάντα. Ήταν καυλωμένος με τα παπάκια. Το γούσταρε το παπάκι του. Το είχε σαν παιδί του. Το φρόντιζε.

Γενικά πρόσεχε όταν οδηγούσε. Εγώ, τότε, δεν ανέβαινα σε όλους όσους είχαν παπάκι αλλά στο σπόρο ανέβαινα. Ήξερα πως όταν είχε δεύτερο άτομο επάνω δεν θα έκανε μαλάκια. Το ήξερα. Ήταν κιμπάρης ρε σου λέω.

Εκείνη την πουτάνα τη μέρα τον είχα δει νωρίς το απόγεμα. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ ρε φίλε, ήταν 7/9/2001. Τον είδα καθώς περνούσα μπροστά από την εκκλησία, με το παπάκι του, κοντοστάθηκε, σήκωσε το χέρι του και με χαιρέτησε. Τώρα που στο γράφω το βλέπω μπροστά μου.

Το ίδιο βράδυ σκοτώθηκε. Σοκ. Κλάματα. Λυγμοί. Στεφάνια.

Και ένα τραγούδι…

Σε ψεύτικους κόσμους σκοτάδια ψυχής

χρυσάφι διαμάντια είχε να δεις

ίσως αλλιώς να ‘χαν όλα αλλάξει

μα ο Σπόρος ήτανε δεκάξι

 

υ.γ. Το κομμάτι το έγραψε ο Μάκης.

υ.γ.1. Ήθελα από το Σεπτέμβρη να σου γράψω για το Σπόρο αλλά δεν έβρισκα με τίποτα το cd που είχε το κομμάτι του. Εμφανίστηκε τυχαία μπροστά μου πριν τρεις μέρες. Μήπως έτσι δεν γίνεται πάντα;

1 σχόλιο

Filed under Uncategorized

τζιμάκο να’σαι καλά ρε φίλε

Είμαι γυφτάκι στην Πανεπιστημίου
με τα τραγούδια-πατσαβούρια μου γυαλίζω το παμπρίζ
και τα όνειρά σας
σε στάσεις λεωφορείου
με τα λουλούδια τα κουλούρια μου πουλάω και την ψυχή μου
στα παιδιά σας
σε τάφους γυμνασίου
τα σουσαμένια μου μπουμπούκια βουτηγμένα σε χολή
γλώσσα σφουγγάρι
δαίμων του κυλικείου
στο μαυροπίνακα καρφώνω τους σπασίκλες μαθητές
και τα τσιράκια
του άρχοντα ηλιθίου
τους κοπαδίτες τους μουγγούς τους σιωπηλούς πλειοψηφούντες
δουλειές με φούντες
μπαίνω με τα τσαρούχια
στο σαλονάκι της Ευρώπης μια ζωή πρετ-α-πορτέ
με περιμένει

Κάνω παιγνίδι με λόγια και με νότες
έχω κρυμμένα τραγουδάκια στα μανίκια στα μπατζάκια
γητεύω κότες
άγουρα κοριτσάκια
και τα φυτεύω στο κρεβάτι με τα κέρατα να εξέχουν
στα τασάκια
από έρωτες καπότες
με γουρουνάκια κουμπαράδες να κυλιέμαι στα λεφτά
βαράω κουδούνι
στης καφετζούς τις πόρτες
η σκονισμένη νεολαία σαβανωμένη συνολάκια
κάνει νάζια
σε ντισκοκαρμανιόλες
θεατές και νικημένοι ονειρώξεων λεκέδες
είμαστε όλες
ένα μάτσο βιόλες
σας σιχάθηκε η ψυχή μου καρκινάκια του πλανήτη
σκατοκαριόλες

υ.γ. Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Κλείσε τα μάτια και άκουσέ το

 

 

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ιμάτζιν

Δεν πήγανε χαμένοι όλοι μου οι όρκοι,
έφαγα τον John Lennon κάπου στη Νέα Υόρκη.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

My lady

This rose will never die

La la la la la….

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized